Was alles maar konijnen


'ik wilde altijd iemand zijn die avondwandelingen maakte.'


Echt ontspannen een avondwandeling maken dat kan Sara evenwel niet. Haar wandelingen zijn in de nacht en ze zwerft er maar een beetje rond. Doelloos, zoals ook haar leven is. Ze is al twee keer gestopt met haar studie, maar is wel in de grote stad blijven wonen. Terwijl ze nadenkt over haar toekomst werkt ze bij een museum, dat ze beschrijft als een nepmuseum, er hangen alleen reproducties van grote werken. Ze is ' Photo-opportunity'... Dat wil zeggen dat ze in een kostuum de hele dag beschikbaar is om op de foto te gaan met de toeristen die dat willen. Haar collega is een junkie, met wie ze het goed kan vinden.
Ze bespiedt de overbuurman, probeert haar buurvrouw te ontwijken, maakt een praatje met een zwerver in de metro, en stopt briefjes in jaszakken van vreemden. Onzichtbaar contact, ze heeft hierin een zeer levendige fantasie.
En een onrustig leven, waarin slechts een enkel rustpunt zit: iedere donderdag bezoekt ze haar opa. Maar helaas gaat het daar niet zo goed mee. Hij wordt oud en haar moeder vindt dat ze stappen moet ondernemen.


Sara is een volwassen vrouw, maar gedraagt zich niet (altijd) zo. Het gedeelte waarin verteld wordt over haar eigenaardige manieren om contact te maken, het bellen van hulplijnen, het maken van lijstjes en de fantasieën over lugubere krantenberichtjes geven een beeld van een wanhopige jongere die haar weg niet kan vinden. Ze zoekt aandacht, maar durft dat niet openlijk te doen.
Maar gelukkig is daar de opa, en hun gedeelde liefde voor konijnen. Dit gedeelte is een verhaal dat ontroert. Maar opa weet het allemaal niet zo goed meer, met hulp van Sara probeert hij de schijn op te houden tegen beter weten in.
Het boek roept wisselende reacties bij me op. Sara is dol op nep. Nep is mooi zegt ze. Haar hele leven is dus nep, een houding die ik niet prettig vind. Maar is ze eigenlijk niet gewoon heel erg eenzaam?
Konijnen staan voor lief en zacht. De titel van dit boek is eigenlijk dus ook nep, want lief en zacht is het boek bepaald niet. Wel triest, ondanks de soms hilarische scènes.


ISBN13: 9789029080453 Paperback | 243 Pagina's | Uitgeverij Meulenhoff november 2007

© Marjo, april 2008

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER