 |
|
|
|
|
 |
|
 |
|
|
|
|
Twee koningskinderen
Weer een sprookje, dat in moderne vorm wordt naverteld. Alhoewel, modern, eerder futuristisch, en dan in een sombere toekomst..
Na de Ramp wonen er nog maar weinig mensen op de wereld. In Brussel een groep onder leiding van een ex-soapacteur, die een
zoon heeft, vier jaar voor de Ramp geboren. Hij huwelijkt de zoon, Jonas, uit aan een meisje dat net na de Ramp geboren is,
en in een gemeenschap in Leuven woont. Zij, Eva, is een albino. (Later wordt er verteld dat alle kinderen die geboren zijn
na de Ramp albino zijn, maar van een soort dat door straling veroorzaakt werd, en de meeste kinderen gingen dood.)
Het leven van na de Ramnp wordt beheerst door angst voor de Ziekte, waarvan later duidelijk wordt dat het een combinatie van
AIDS, straling en Gekke-koeienziekte is. Geen vlees eten helpt tegen het laatste, maar tegen AIDS hebben de mensen geen bescherming
meer. Veel, zo niet alles van de vooruitgang uit de Oude wereld is verloren gegaan, er is gebrek aan mensen en aan materiaal.
Tegen al deze somberte staat de liefde die meteen overslaat als Jonas en Eva elkaar zien. Maar het loopt mis tussen de vaders,
en Leuven wordt door Jonas' vader vernietigd. Dat Eva nog leeft weten ze niet. Zij gaat op zoek naar Jonas, maar wordt onderweg
door zwervers verkracht. Dan verschijnt de hond van Jonas, die haar naar hem toe brengt, en hun liefde kan even opbloeien,
al is dat zeer tegen de zin van Jonas' "stiefmoeder". Die ziet kans Eva te vermoorden, niet wetend dat vlak ervoor Eva bevallen
is van een zoon. En Jonas ontvlucht het nu ook brandende Brussel, met zijn zoon Adam, voor wie hij een Eva vindt, om zo de
eeuwige liefde in stand te houden.
Ik ken het verhaal van de twee koninginderen niet goed, komt het verhaal overeen?
Het is in ieder geval prachtig geschreven, maar of de jeugd alle verwijzingen oppakt, dat betwijfel ik.
Marjo
Meer over Patrick Bernauw, klik op de afbeelding
|
|
|
|
 |
|
 |
|
|
|
|
|
|
|
|
Bekijk de reacties, klik
HIER |
|
|
|
De zwarte spiegel
Sonja loopt weg van haar huis, en gaat met Jan mee naar Antwerpen. Ze zoeken woonruimte en belanden bij mevr. Lemaire op een
geheel gemeubileerde etage. Zelfs de persoonlijke spullen van de vorige bewoner liggen er nog, en als ze er net een dag zijn
wordt er ook nog een pakje bezorgd. Daar zit de zwarte spiegel in.
Deze spiegel en een oude Remington werken Sonja op haar zenuwen en ze neemt ze mee om weg te gooien. Maar de spullen worden
terugbezorgd door de bewoner van de bovenste etage, de heer Kelly.
Twee andere pogingen om de spullen weg te doen mislukken ook, en al gauw ontdekt Jan, die met graagte in de oude boeken van
de vorige bewoner is gedoken, dat vooral de spiegel onmisbaar is voor de vreemde plannen die mevr. Lemaire en meneer Kelly
met hen hebben.
Een spannend boek, voor mij met graagte gelezen omdat er verwijzingen instaan naar Lovecraft, John Dee, Hubert Lampo en Jean
Ray. Die personen waren ieder op hun manier geïnteresseerd in magie, reïncarnatie en astrologie, hetgeen mij ook
altijd geboeid
heeft.
Griezelverhaal, vanaf 13 jaar
Marjo
Bekijk de website van Patrick Bernauw, klik op de afbeelding
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
| |
