Boekenarchief K-L

Met andere woorden
Jhumpa Lahiri


Jhumpa Lahiri  werd in Londen geboren uit Bengalese ouders en groeide op in de Verenigde Staten. Haar moedertaal was Bengalees maar ze groeide op in een land waar Engels de voertaal was. In die taal leerde ze schrijven en zich uitdrukken. Ze beheerst het Engels volledig, tot in haar vingertoppen. Maar eigenlijk was het niet haar taal, ze voelde er zich niet prettig bij.
Thuis werd Bengalees gesproken en het Engels was haar opgedrongen omdat ze nu eenmaal in een Engelssprekend land opgroeide. Ze wilde een eigen identiteit hebben, iets wat helemaal van haar was en omdat taal haar nu eenmaal zo na aan het hart ligt koos ze voor een 'eigen' taal, een taal die ze zelf had uitgekozen, een taal die haar fascineerde, een taal die goed voelde.
Ze koos voor het Italiaans.


In dit boek, het eerste boek dat ze in het Italiaans schreef, vertelt ze over haar worsteling en gevoelens rond het leren van deze taal. Ze draagt altijd een notitieboekje bij zich om de nieuwe woorden die ze tegenkomt op te schrijven. Ze weet prachtig te verwoorden hoe onbewust je bent van je woordgebruik in de taal die je compleet eigen is en hoe moeilijk het is om de nuances die een taal eigen is weer te geven in een voor jou onbekende taal.


Jhumpa Lahiri is zelfs in Rome gaan wonen en merkt het verschil tussen dagelijkse praktijk en de lessen van een Italiaanse in Amerika. De lessen waren uitstekend maar toch ontbreekt juist het dagelijkse leven in die lessen. Het leven waarin de geleerde taal in al zijn facetten toegepast moet worden.
Ze weet dat ze de Italiaanse taal redelijk beheerst, ze kan kan zich goed verstaanbaar maken in hele zinnen met correct gebruik van de werkwoorden en vervoegingen. Maar ze weet ook dat ze tegelijkertijd onvoldoende kennis van de taal heeft om precies te zeggen wat ze bedoelt. De frustratie maar ook het geluk over deze te veroveren taal geeft ze weer in de haar zo eigen mooie stijl.


Ze schrijft vol zelfreflectie maar ook is het heel mooi om te lezen hoe zo'n proces van een nieuwe taal leren in zijn werk gaat. Ze schrijft over de wanhoop bij het schrijven van dit boek, het honderd keer willen opgeven, want hoe moet ze het allemaal vertellen in het Italiaans?
Maar ze schrijft ook over het geluksgevoel dat ze nu een taal van zichzelf heeft, een taal die haar een identiteit geeft. Ze is niet meer de ontheemde die geen taal heeft, ze heeft zelf haar taal gevonden en zal zich die taal zich woord voor woord, letter voor letter eigen maken. 
Voor elke taalliefhebber is dit boek zeker een must, maar ook voor de overige lezers is het een zeer interessant en prettig leesbaar boek.


ISBN 9789025445072 Paperback met flappen 174 Uitgeverij Atlas Contact maart 2015
NUR 302 (vert. lit. roman) Vertaald door Manon Smits

© Dettie, 9 april 2015

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER