ijk uit! Ruim baan!
Ik ben SUPER UIL.
Ik heb honger!
En ik kom eraan!
In dit grappige boek zien we Super Uil door de lucht zoeven, op zoek naar eten. Met zijn grote uilenogen spiedt hij het gebied af totdat hij een heerlijk mals konijntje ziet...
(voor Marjo niet verder durft te lezen... het loopt goed af )
Mijn dochter heeft het meegenomen voor de peuterspeelzaal. Ze vindt het een mooi boek (dank dus) en daar ben ik het mee eens. De eenvoud van de tekeningen, de kleuren: helemaal goed. En het verhaal - hoewel niet realistisch - is ook prima.
Je kan je afvragen of je niet gewoon duidelijk kan maken dat de natuur nu eenmaal is zoals het is: eten en gegeten worden.
De maker van dit boek kiest daar dus niet voor.
Ja daar heb je wel gelijk in, het is niet realistisch, maar dat vond ik dan juist ook wel weer grappig.
En de kinderen leren evengoed met dit boek wat een uil eet, dat vond ik toch wel goed duidelijk gemaakt.
Alleen het lukte hem deze keer niet en het uiteindelijke eten was een noodgreep.
)