Boekenarchief W-X-Y-Z

altOveral vogelzang
Evie Wyld


‘Nog een verminkt, leeggebloed schaap. Er heeft zich geen korst op de ingewanden gevormd en ze dampt als een stoofpotje.’


Jake – ondanks de naam een jonge vrouw – woont in haar eentje op een Brits eiland. Ze  is schapenhouder, een ruw en eenzaam bestaan, dat ze heel bewust zo gekozen heeft. Maar nu verdwijnen er schapen. Wie is die onverlaat? Kan het een vos of een wolf zijn? Of is het een menselijk wezen? Maar wie is het dan die haar verblijf op de boerderij niet wenst?


Veel contact met andere eilandbewoners heeft ze niet. Ze moet wel boodschappen doen, en haar producten verkopen, maar verder wil ze liever alleen blijven. Zich afzonderen is niet goed, vindt Don, de man van wie ze de boerderij heeft gekocht. Hij houdt haar in de gaten en blijft vragen of ze naar de pub wil komen. Misschien toch wel een goed idee, denkt Jake. Misschien weet iemand wie haar schapen doodt.
Dan treft ze een man aan in de wolschuur. Een zwerver? Hij dringt haar zelfverkozen eenzaamheid binnen te dringen, en dat wil ze niet.


De reden waarom ze dat niet wil, ligt in haar verleden. We lezen daar over in tussenstukken, zonder aankondiging verspringt de tijd. Ze heeft veel tijd doorgebracht in Australië, bepaald geen vrolijk en makkelijk bestaan. Het verklaart veel. Maar niet alles.
Want waar komen die vreselijke littekens vandaan die ze op haar rug heeft? Maar vooral: waarom is ze bang voor contact met de buitenwereld?


'Vroeg in de middag komt Alan binnen en zodra hij ziet dat ik een vacht op de tafel gooi gaat hij door het lint. ‘Waar ben jij godverdeklote mee bezig?’ Ik verstijf en kijk verschrikt op. Maar het geschreeuw is niet tegen mij gericht. Hij wijst naar Clare. ‘Jij nutteloze idioot. Voorlopig ben jij de roustabout (i. e. degene die de schapen voor de scheerders klaarzet en hun geschoren vachten wegbrengt) niet Jake.’ Clares mond zakt open. ‘Ik wil geen topscheerder kwijtraken omdat jij je zaakjes niet voor mekaar hebt.’ Ik weet niet waar ik moet kijken of wat ik moet doen. Niemand verroert zich. ‘Jake, waar zijn je scheerspullen?’


Een zintuiglijke roman, waarin de schrijfster er in slaagt door middel van haar schrijfstijl precies die sfeer op te roepen die bij het decor past, of dat het koude Engeland is, of het broeierige Australië.
Ze maakt het de lezer niet makkelijk door het verhaal in de tijd te laten verspringen zonder dat duidelijk aan te geven, maar het is de moeite waard om door te zetten. Dit is een prachtige roman!


Evie Wyld (1980) is een veelbelovend schrijfster. Met deze tweede roman won ze al prijzen, maar ook haar debuut werd goed ontvangen. Na het Vuur Een Ademloze Stilte was haar debuut.


ISBN 9789044535471 | Hardcover | 285 pagina's | Uitgeverij de Geus | maart 2016
vertaald uit het Engels door Roos van de Wardt

© Marjo, 24 september 2016

Lees de reacties op het forum en/of reageer, klik HIER

Bewaren