De Willows wonen op een boerderij in Australië. Het gezin bestaat uit moeder die nauwelijks buiten komt en in haar eigen zweverige wereldje leeft. Vader doet amper iets, behalve drinken, schreeuwen en orders uitdelen. -Eén kind dat qua uiterlijk afwijkt van de rest wordt bovendien door hem geslagen.-
De vijf kinderen moeten al het werk doen.
De boerderij is haveloos, in huis is het een gigantische bende. De vloer zit vol gaten, aan het plafond en in de gordijnen hangen enorme spinnewebben, overal ligt afval enz. Er wordt gekookt door een van de kinderen, net wie er tijd en zin in heeft.
De kinderen vormen naar de buitenwereld één front. Ze spreken onderweg met niemand. Alles wordt alleen met elkaar besproken. Omdat ze van de opbrengst van de boerderij nauwelijks konden leven besloot vader een caravanpark te openen.
Ook dit park is een troosteloos geheel, geen van de gasten zien ze een tweede keer.
Maar dan komt kunstschilder Bow Fox, hij valt als een blok voor de dochter des huizes. Probeert haar aandacht te trekken maar dat lukt natuurlijk niet. Niemand buiten de familie wordt opgemerkt. Alleen Olivier, de jongste, is zachtaardig. Hij praat wel met Bow en deze weet op een slinkse manier een familiegeheim aan de jongen te ontfutselen. Onmiddellijk nadat hij het verteld heeft weet hij dat hij er fout aan gedaan heeft. Nadat hij aan zijn broers en zussen gezegd heeft dat hij het geheim verklapt heeft verzinnen zij een plan dat verstrekkende gevolgen zal hebben.
Een ongelofelijk goed maar beklemmend boek. Het uitzichtloze en de troosteloosheid druipt van de bladzijden af. Maar toch is het een verhaal dat je verder moet lezen, je wil steeds weten wat er gaat gebeuren. De wereldvreemde kinderen zijn al fascinerend maar juist door de akelig bijdehandte kunstschilder wordt het geheel nóg boeiender.
Geschikt voor jongeren vanaf 14 jaar staat er maar het zou zo als een boek voor volwassenen door kunnen gaan. Een aanrader!

Paperback | 143 Pagina's | Facet ISBN10: 9050165044 | ISBN13: 9789050165044

© Dettie
november 2007

Ergens in Australië woont de familie Willow op een vervallen boerderij. Ze houden het hoofd boven water door bij de boerderij een caravanpark te exploiteren.
Er zijn vijf kinderen, die de boel draaiende houden, door de orders van hun vader op te volgen. De vader zelf, Griffin, doet eigenlijk niets. De moeder is nog erger, die houdt niet eens de schijn op: zij zit de hele dag te zitten, komt niet buiten en wil alleen maar een theepot in haar handen houden.
Er zijn twee dochters: Michelle, het lievelingetje van Griffin, en Jennifer, het jongste kind. De drie broers zijn Edward, Jordan en Oliver. Alle kinderen voegen zich naar hun vaders wensen, ze hebben geen contacten buiten de boerderij en ook de 'gasten', die met hun caravan op hun land komen om vakantie te vieren, laten ze links liggen. Ze zijn een soort gevangenen van hun vader.
Er zijn veel onderhuidse spanningen, maar de enige die daar echt last van heeft is Jordan. Hij krijgt regelmatig slaag van Griffin, gewoon omdat hij anders is dan de andere kinderen. En die andere kinderen grijpen niet in, Jordan moet het verdragen.
Maar dan komt op een dag een jonge man met een aftandse caravan het terrein op gereden. Hij is anders dan de gezinnen die er normaliter staan, en vooral Oliver is geïntrigeerd. Maar Oliver is ook naïef, en de jonge schilder behalve nieuwsgierig, ook gewiekst.
Als de jongen het familiegeheim verklapt, is de beer los...
Een drama voltrekt zich.
Het einde komt als een bom, je verwacht wel dat het niet goed zal aflopen, maar de manier waarop, ongelofelijk... Het hele verhaal is ongelooflijk, maar zo indringend geschreven dat je er helemaal in mee gaat. En dat terwijl de kern van het verhaal niet eens met woorden wordt aangeduid. Hartnett weet een sfeer te scheppen met weinig woorden. Gewone scènetjes zijn op zich nietszeggend, maar in de context van dit verhaal zijn ze de opmaat voor het noodlot. Prachtig boek.

Paperback | 143 Pagina's | Facet ISBN10: 9050165044 | ISBN13: 9789050165044 v.a. 14 jaar

© Marjo
februari 2008