Heb je wel eens Holle-Kiezen-Vullende Karamels gemaakt of Butterscotchdrank of.... aflikbaar behang voor kinderkamers zoals in Sjakie en de chocoladefabriek? Maar ook heel leuk om te maken is Kikkergebak of Tongharkers en Lichtgevende Lolly's om 's nachts in bed te eten of... lekkere Grote Vriendelijke Reuzencake met kandijsuiker en slagroom... hmmm. En wat ook héél erg lekker is, is Wonka's Super Spekkiesnappersaus met chocola en marshmallows en slagroom.. Burp (oei ik moest even een boertje laten, ik zit zo vol van al dat lekkers want ik had ook al Het Koninklijke Ontbijt voor Reuzen in de groei op!)
En eigenlijk had ik ook nog Wonka's Notenknapperroomreep willen eten en ik heb stiekem m'n vader en moeder Kaakklevers voor Praatgrage Ouders gegeven. Nu kunnen ze even lekker niet praten en kan ik eindelijk eens lekker met m'n vriendje kletsen zonder dat m'n moeder zegt: Het is afgelopen, je moet NU tandenpoetsen en naar bed! Maar dat zou ik eigenlijk nu niet erg vinden want ik heb Eetbare Marshmallow Hoofdkussens gemaakt. (Ook voor pappa en mamma) dat is een verrassing, maar of ze dat nu nog zo leuk vinden weet ik niet want ik geloof dat ze een beetje boos zijn...
Weet je wat? Ik maak Opstijglimonade met prik voor ze! Ze blijven dan heel lang zweven (ze weten niet dat ze een boertje moeten laten om naar beneden te komen) En als ze per ongeluk een boertje laten dan heb ik De Appelwijn van Boer Biet voor ze klaarstaan. Ze gaan altijd lachen als ze dat drinken. (Maar mamma doet er wel altijd wat door dan wat ik niet mag, en dat hoef ik ook niet, het stinkt!)
Nou ik ga weer hoor, mijn vriendje wil nog Horzels in stinkhommelvet maken voor zijn nare zusje! Dat vind ik eigenlijk wel zielig dus ik ga proberen of hij dan Knapperige wespenangels wil maken (die zijn heel lekker).
Als je ook wat lekkers wil maken dan moet je aan je vader of moeder dit boek vragen, je zegt gewoon dat je ze wil verrassen, dat vinden ze altijd leuk.
Je moet wel dit aan ze doorgeven:

Hardcover | 220 Pagina's | Uitgeverij De Fontein ISBN10: 9026123590 | ISBN13: 9789026123597

Doei
Dettie

o ja, dat vergeet ik nog, we hebben zo gelachen om de tekeningen, vooral die bij de Zoete Egelpennen, die pennen zaten in een mevrouw d'r bips geprikt!

Een hernieuwde uitgave (7e druk) van het boek dat al in 1985 voor het eerst verscheen. En het is te begrijpen dat dit verhaal nog steeds in trek is. Roald Dahl weet, zoals altijd, je te verrassen met zijn originele vondsten zo ook in dit verhaal.

Vlakbij de straat waar Billy woont staat een huis leeg, het is helemaal vervallen. Vroeger was het een snoepwinkel en Billy's moeder weet nog dat het 'De zoete inval' genoemd werd. Het huis staat al heel lang te koop. Vaak heeft Billy ervan gedroomd dat hij het kon kopen en er weer een snoepwinkel van kon maken.
Op een dag zie hij dat het huis verkocht is en verbouwd wordt. Maar wat een rare deur komt er in... en op die deur staat 'Het LGWB', wat dat betekent ziet hij op het raam. Het Ladderloze Glazenwassersbedrijf!
Billy is natuurlijk heel nieuwsgierig wie er is komen wonen, gelukkig gaan de ramen open en hij ziet, een giraffe, een aap en een pelikaan! Zij blijken samen het Glazenwasserbedrijf te vormen. Ze willen graag gauw werk want ze hebben erge honger. De hertog van Heiligerlee zoekt al 50 jaar naar een goede glazenwasser want hij heeft 677 ramen in zijn huis. En gelukkig komt de chauffeur hen vragen of zij willen komen ramen lappen... Als de Hertog ze ziet snapt hij er in het begin niet veel van maar als hij vraagt wat voor wezens ze eigenlijk zijn, zingt de aap:
"Wij poetsen tezamen
ook uw hoogste ramen
brandschoon in één ogenblik.
Wij staan vastberaden
tot uw dienst, Uwe Genade.
De Giraffe, de Peli en ik."

Maar... zal ze dat lukken? Zoveel ramen? En zo hoog! Het is nog nooit iemand gelukt om bij de hoogste ramen te komen...

Eigenlijk heeft Roald Dahl geen introductie meer nodig, ik denk dat iedereen wel één of meer verhalen van hem kent.
Dit is ook weer zo'n heerlijk verhaal met allerlei grappige verwikkelingen. De dieren hebben allemaal aparte vaardigheden en eigenschappen. Ze zingen veel liedjes Het hele verhaal is weer met veel humor, zo kenmerkend voor Dahl, geschreven. En de zwart-wit tekeningen van Quentin Blake maken het helemaal af. Erg leuk boek!

Hardcover | 79 Pagina's | de Fontein Jeugd | 2007 ISBN10: 9026115881 vertaling Huberte Vriesendorp

© Dettie
maart 2007

www.roalddahl.com

Een boek van Roald Dahl blijft een plezier om te lezen, zo ook dit boek. Het is voor het eerst uitgegeven in 1981 en nu opnieuw gedrukt (voor de 31e keer!) en terecht.

Joris heeft een oma die bij zijn ouders in huis, een boerderij, woont. Het is een rotoma, ze is altijd chagrijnig, zit altijd te mopperen en wat het meeste gemene aan oma is... zo gauw Joris' ouders niet thuis zijn probeert ze hem bang te maken met enge verhalen. Maar Joris is niet bang uitgevallen, hij heeft wel een enorme hekel aan zijn oma met haar mondje als een hondenkontje.
Op die zaterdag is hij weer alleen met oma en ja hoor ze begint hem weer te pesten en Joris is het zooo zat! Hij bedenkt allemaal dingen om oma te laten verdwijnen, kon hij haar maar laten ontploffen of zoiets.
Oma moet om elf uur haar drankje hebben maar Joris vindt dat het drankje helemaal niet helpt. Oma blijft een zure, oude mopperpot. Maar... dat drankje brengt hem wel op idee, hij kan een toverdrank maken! Misschien verdwijnt ze dan wel, of wordt ze aardig of... Joris gaat aan de slag en wat er dán allemaal gebeurt...

Zoals altijd is het een verhaal vol fantasie, het leuke is ook dat oma nu eens niet de lieve begrijpende oma is maar een knorrige brompot. De vader van Joris vindt dat ook, laat dat ook blijken en diep in haar hart vindt moeder het ook een kribbige zuurpruim, maar dat zegt ze natuurlijk niet over haar eigen moeder. Wat er allemaal gebeurt is weer vol humor beschreven en de grappige zwart-wit tekeningen van Quentin Blake maken het verhaal helemaal áf.
Gewoon lezen dit boek en genieten!

Hardcover | 94 Pagina's | Uitgeverij De Fontein augustus 2007 ISBN10: 9026123264 | ISBN13: 9789026123269 vanaf 8 jaar
Vertaald door Huberte Vriesendorp

© Dettie
september 2007